پرنده

اینجا هنوزم برام پر از خاطرست٬خاطره های تلخ و شیرین.

خدارو شکر روزهای آرومی رو می گذرونم و به آرامش نسبی رسیدم.

 واقعیت رو نمیشه انکار کرد.

چقدر انعطاف پذیریم ما آدمها! منعطفتر از یه خمیر نرم که راحت شکل قالبش رو می گیره.

خدایا به خاطر همه ی داشته ها و نداشته هام شکرگزارتم.

 

 

نوشته شده توسط صنم در 12:3 |  لینک ثابت   •